Curing
Na het oogsten begint voor de tabak een nieuwe en belangrijke fase, de 'curing'. Het blad wordt gedroogd, verliest zijn groene tint en krijgt afhankelijk van de bewerking, een gele, rode of bruine kleur.
Na de wijze van 'curing' verdeelt men de tabak in vier soorten:
- air-cured
- flue-cured
- sun-cured
- fire-cured
Air-cured tabak
Bij air-curing worden de gehele planten of alleen de bladeren in schuren te drogen gehangen. Deze schuren zijn aan alle kanten open, waardoor een sterke natuurlijke ventilatie ontstaat. De tabak droogt hierdoor geleidelijk uit en krijgt zijn bruine kleur.Men onderscheidt twee soorten air-cured tabak, namelijk:
· de air-cured tabak, die ongefermenteerde verder verwerkt wordt. Een hele belangrijke is de Burley-tabak, die grotendeels voor sigaretten bestemd is. · de air-cured tabak die nog een fermentatieproces ondergaat.
· Gefermenteerde air-cured tabak wordt meestal gebruikt voor de fabricage van sigaren en voor die van de donkere sigaretten. Voor kerftabak is vooral de gefermenteerde air-cured tabak uit Zuid-Amerika belangrijk. Het is een type tabak dat zowel door de goede geur en de in vele gevallen zeer fijne smaak, goed gebruikt kan worden voor pijptabak. En de bladstructuur maakt het ook zeer geschikt voor pruimtabak. De kleur is licht tot donkerbruin, soms ook rood of roodbruin. Belangrijke landen voor de air-cured tabak zijn Brazilië, Paraguay, Argentinië en Colombia.
Air curing
Sun-cured tabak
De tabaksbladeren worden in de zon gehangen. Uiteraard dient het klimaat hiervoor geschikt te zijn. Sun-cured tabak is oker tot roodbruin. Tot de sun-cured tabakken behoren de zogenaamde Oriënttabakken. Deze soorten onderscheiden zich door de zeer aromatische geur en smaak; dit maakt hen bijzonder geliefd om een melange als het ware te 'kruiden' met een oosters aroma. Oriënttabakken worden hoofdzakelijk gebruikt voor sigaretten, maar ook voor bijmenging in andere soorten, zoals pijptabak. Oriënttabak groeit op de hellingen en in de dalen van de bergachtige streken van tal van Oost-Europese landen, maar ook in Turkije, Griekenland en Italië. Een ander type sun-cured tabak komt uit Malawi, Korea, Thailand en India. Dit is het meest geschikt voor pijp- en pruimtabak.Flue-cured tabak
Bij flue-curing wordt de tabak opgehangen in schuren die voorzien zijn van een stelsel van buizen, waardoor hete lucht of stoom wordt geblazen. Door de hitte die de buizen afgeven, wordt de tabak versneld gedroogd. Aan deze buizen, 'flues' genoemd, ontleent dit systeem zijn naam. Flue-cured tabak wordt voor het leeuwendeel gebruikt voor sigaretten. Maar ook voor kerftabak is flue-cured tabak belangrijk. De kleur van deze tabak is geel tot rood. De belangrijkste productiegebieden voor flue-cured tabak in de Verenigde Staten zijn onder andere Virginia, Georgia en de Carolina's. Daarbuiten zijn het Korea, China, Brazilië, India, Italië. Canada, Argentinië en een aantal Afrikaanse landen zoals Zimbabwe en Tanzania.Fire-cured tabak
Bij fire-curing wordt onder de in de schuur opgehangen tabak een vuur van speciaal hout en zaagsel aangelegd. De rook veroorzaakt naast het drogen het kenmerkende aroma. Deze tabakken zijn donkerbruin. Belangrijke productiegebieden in de Verenigde Staten zijn Kentucky, Tennessee en Virginia. Buiten de Verenigde Staten zijn het Malawi, Tanzania, Uganda, Kenia en Italië.Sorteren
Na de 'curing' worden, indien dat nog niet op het veld is gebeurd, de bladeren van de stam gestript. Er is verschil tussen de tabaksbladeren, die onder aan de stam groeien, bovenaan en die er tussenin groeien. De bladeren worden vanwege het verschil in smaakkarakter hierop gesorteerd. Ook is er verschil in brandeffect. Zo brandt het dunnere, onderste blad sneller dan de meer taaie topbladen. Ook vindt nog een sortering plaats naar lengte, dikte, gaafheid en kleur van de bladeren. En deze onderlinge sortering wordt weer in verschillende kwaliteiten ingedeeld.
© 2007-2009
ThirdWave Webdesign.
Powered by
ThirdWave CMS.